Slow style

Ik heb ooit de intentie gehad om via deze blog alle geïnteresseerden en betrokkenen op de hoogte te houden van het laatste nieuws en alle ontwikkelingen op het gebied van mijn transparante communicatie. Ik wilde hierbij aansluiten bij de ontwikkelingen van deze tijd.

Uiteindelijke kies ik toch voor een ander opzet. Juist geen dynamische snelle aanpassingen en het continu up to date blijven. Ik kies nu voor teksten, gedichten korte verhalen ervaringen die tijdloos zijn. Die diepgang geven en geen snelle dagelijkse oppervlakkigheid. Woorden die de continue stroom van verandering zingeving geven en zo stabiele dragers kunnen worden in de dagelijkse hectiek.

Ik begin al eerste met een gedicht die ik heb mogen maken over verbinding:

Verbinding

Wanneer ik mij met jou verbind,

Vraag ik je niet om alles te geven

Wanneer ik mij met jou verbind,

Vraag ik je niet om altijd bij mij te zijn

Wanneer ik mij met jou verbind

Vraag ik je om mij te laten zijn wie ik ben

Mijn schoonheid, mijn kracht en mijn liefde

is uniek, net als die van jou

Wanneer ik mag zijn wie ik ben

Kom ik stralend tot mijn recht

En als ik je dan binnenlaat in mezelf en bij mezelf

Vraag ik je om mijn kwetsbaarheid te respecteren

Dan zul je me echt ontmoeten

Wanneer we ons dan veilig voelen

Om momenten van vreugde en verdriet te delen

gaan we de verbinding aan met elkaar

Want in die verbinding maakt het niet meer uit wie ik ben, of die jij bent

Maar dat, wat we samen zijn.

Robert te Pas